Πέρασαν οι καιροί των Ιδανικών Αυτοχείρων, ξημερώνει η εποχή των Ιδανικών Επιζησάντων.

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Θάνατος ή θάνατος


Σηκώσαμε πολλά φέρετρα αθώων τα τρία τελευταία χρόνια με το μυαλό μας, αλλά φαίνεται ότι πρέπει να σηκώσουμε με τα ίδια μας τα χέρια το φέρετρο που θα βγει από το δικό μας το σπίτι για να καταλάβουμε ότι ο θάνατος από τους νόμους που πατάνε επάνω σε ψήφο έχει πρόσωπο και ιδιότητα.

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Ούτε λεφτά ούτε ιδέες


pikionis-elpis
Δεν πρόκειται για κρίση, αλλά για καταστροφή. Ο φίλος που μου το έλεγε αυτό χθες είναι πολύπειρος δημοσιογράφος, καλλιεργημένος και κοσμοπολίτης, συνήθως πολύ νηφάλιος και συγκρατημένος στις εκφράσεις του. Η κρίση είναι παροδική, τα αποτελέσματά της είναι αναστρέψιμα· η καταστροφή αφήνει πίσω της ερείπια, μη αναστρέψιμα ― συμπλήρωσε.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

Μια κουκκίδα στα σκούρα



stratos_mylopotamos
Μετά έναν χρόνο ξαναείδα αυτόν τον έναστρο ουρανό. Η νύχτα ήταν ψυχρή και διαυγής, κομψή, μεγαλειώδης· τα άστρα κρέμονταν σε κεντημένο ουρανό, πάνω απ’ τη σιωπηλή χερσόνησο, πολλά, πάρα πολλά, κι όλα ευκρινή, μικρά και μεγάλα, γνωστά και άγνωστα.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

2013: Υπάρχουμε-συνυπάρχουμε

Νέα ήθη ζωής για να νιώθουμε καλύτερα, να αισθανόμαστε περισσότερο και να συνυπάρχουμε ευοίωνα. Oι αποφάσεις μας για τη νέα χρονιά

ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ
16.01.2013


Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Η άλλη ματιά.

από ΒlackΜediterraneanPirate
Ναι, είναι ένα μυστικό της ευζωίας αυτό.
Της αισιοδοξίας. Της ικανότητας να συνεχίζεις να ονειρεύεσαι, ως δυνατότητας που δεν επιτρέπεις σε κανέναν, μα κανέναν, να στην αφαιρέσει.
Πηγή του μυστικού η παιδική ψυχή, που η διατήρησή της και μόνο, μπορεί να μας κάνει να βλέπουμε τον κόσμο με άλλα μάτια.
Αυτό είναι ένα παιχνίδι που έκανα πάντα με τον εαυτό μου.
Να μπορώ να βλέπω τα ίδια πράγματα, τοπία, πόλεις, ανθρώπους, ατενίζοντάς τα κάθε φορά με ένα νέο βλέμμα, φρέσκο, πάντα μέσα από μία “διαφορετική οπτική γωνία”, κάθε φορά μέσα από μία νέα λογική, σα να τα αντίκριζα για πρώτη φορά.
20121218-232836.jpg
Μοναστηράκι: Η Πλατεία.- Φωτο: Χριστίνα Πολίτη

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Πες καλημέρα χριστιανέ μου.

Γράφει η Αννυ Λιγνού


Πάλι κατάφερα να τρομοκρατήσω όλους τους γονείς στον Παιδικό Σταθμό, λέγοντάς τους «καλημέρα». Ανεβαίναμε τα σκαλιά σιγοτραγουδώντας με το γιο μου το τραγούδι της ημέρας (εφευρίσκουμε κάθε μέρα κι ένα δικό μας τραγούδι) και όποιον βλέπαμε του χαμογελούσαμε
και του λέγαμε «καλημέρα».