Πέρασαν οι καιροί των Ιδανικών Αυτοχείρων, ξημερώνει η εποχή των Ιδανικών Επιζησάντων.

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Θυσία για την πατρίδα...

στε προσήκει γεσθαι εδαιμονεστάτους τούτους,οτινες κινδυνεύσαντες πέρ μεγίστων και καλλίστων οτω τόν βίον τελεύτησαν,δ’ ναμείναντες τόν ατόματον θάνατον,λλ’ έκλεξάμενοι τόν κάλλιστον.Καί γάρ τοι γήρατοι μέν σονται) α μνμαι ατν,ζηλωταί δέ (εσί) πό πάντων νθρώπων α τιμαί·ο πενθονται μέν διά τήν φύσιν ς θνητοί,μνονται δέ ς θάνατοι διά τήν ρετήν.Καί γάρ τοι θάπτονται δημοσί,καί γνες τίθενται π’ ατος ρώμης καί σοφίας καί πλούτου,ς ξίους ντας τούς τετελευτηκότας ν τ πολέμ τιμσθαι τας ατας τιμας καί τούς θανάτους.γώ μέν ον ατούς καί μακαρίζω το θανάτου καί ζηλώ,και ομαι μόνοις τούτοις νθρώπων κρεττον εναι γενέσθαι,οτινες, πειδή τυχον θνητν σωμάτων,κατέλιπον θάνατον μνήμην διά τήν ρετήν ατών.

Επομένως ταιριάζει να θεωρούμε πάρα πολύ ευτυχισμένους αυτούς,οι οποίοι, αφού αγωνίστηκαν για τα πιο μεγάλα και τα πιο ευγενή (ιδανικά),έτσι τελείωσαν τη ζωή τους, χωρίς δηλαδή να εμπιστευτούν τους εαυτούς τους στην τύχη χωρίς να περιμένουν το φυσικό θάνατο,αλλά διαλέγοντας τον πιο ωραίο.Και γι' αυτό βέβαια αγέραστη θα είναι η ανάμνηση τους και αξιοζήλευτες από όλους τους ανθρώπους οι τιμές τους·αυτοί βέβαια πενθούνται λόγω της φύσης τους ως θνητοί,υμνούνται όμως ως αθάνατοι λόγω της γενναιότητας τους.Και θάβονται με δημόσια φροντίδα και καθιερώνονται προς τιμήν τους αγώνες αθλητικοί, μουσικοί και πλούτου (ιππικοί),με την ιδέα ότι είναι άξιοι αυτοί που έχουν πεθάνει στον πόλεμο να τιμούνται με τις ίδιες τιμές με τους αθάνατους.
Εγώ τουλάχιστον αυτούς και τους καλοτυχίζω για το θάνατο και τους ζηλεύω,και θεωρώ ότι μόνοι αυτοί από τους ανθρώπους άξιζαν περισσότερο να ζήσουν,οι οποίοι, ενώ είχαν σώματα θνητών,άφησαν πίσω τους αθάνατη ανάμνηση εξαιτίας της γενναιότητας τους.    Λυσίας, Ἐπιτάφιος τοῖς Κορινθίων βοηθοῖς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου